Abarth

31 maart 1949

Abarth & C. werd op 31 maart 1949 opgericht door Carlo Abarth en Armando Scagliarini.

Ze begonnen met een werkplaats op een paar vierkante meters. De bedrijfsdoelstelling luidde ‘Het produceren van auto’s en bijbehorende zaken voor sport- en racedoeleinden, het maken van aanpassingen en verbeteringen voor sport- en racewagens, het onderhouden en bouwen van massa productie gereed-schappen en de bemiddeling en verkoop van brandstof voor raceauto's.

1949: Het Raceteam

Het faillisement van de Italiaanse autofabrikant CisItalia gaf een onverwachte wending aan de toekomst van Abarth & C.
Uit de opgekochte boedel kwam Abarth & C. in het bezit van een aantal sportauto's, een D46, 2 204 Spiders en 2 nog niet afgebouwde auto’s.

Een van de eerste acties die het nieuwe ondernemersduo initieerde was het formeren van een raceteam.  Hun raceteam trok beroemde coureurs: De legendarische Tazio Nuvolari, Bonetto, Duberti maar ook vele anderen raakten geïnspireerd door het enthousiasme van Carlo Abarth. Zo ontstond een tot de verbeelding sprekend raceteam, wat verrassend genoeg een hoogst effectief promotie instrument bleek te zijn.

 In het eerste jaar werd het Abarth team overall eerste in het Italiaanse Formule 2 kampioenschap. Carlo realiseerde zich dat de mogelijkheden veel groter waren dan de nichemarkt van de racerij en dat hij iets moest doen om de wereld van de productie-auto’s te betreden. Zo begon hij de mogelijkheden te onderzoeken om tuningkits te verkopen waarmee de prestaties van productie-auto’s aanmerkelijk verbeterd konden worden.

De eerste opdracht tot verbetering van een productieauto bestond uit de aanpassing van de waterpomp en het ontwerp van een aan het stuurwiel gemonteerde versnellingshandle voor de Fiat 500. Dit was de start van een bedrijfstak waarmee Abarth wereldberoemd werd. Eind 1949 bood Abarth & C. al werk aan 32 medewerkers en had het een oppervlakte van 1815 m2.

1950: De productie van uitlaatsystemen

Een paar maanden later kreeg Carlo Abarth het beste idee in zijn ondernemerscarrière: De uitlaatdemper.

Uit zijn periode als motorcoureur en tuner was Abarth bekend met de grote invloed van race-uitlaten op de prestaties en hij vond dat het tijd was om dit principe ook op automobielen toe te passen. Hij ontwierp een paar prototypes en bewees daarmee dat zijn uitlaatsystemen breed toepasbaar waren: Zowel op normale auto’s, als op de meest geavanceerde racewagens brachten ze een aantoonbare verbetering in de prestaties en ze gaven de auto’s bovendien een veel krachtiger en agressiever motorgeluid.

 Duizenden autobezitters vervingen hun uitlaat door het Abarth systeem, het werd een echte rage. Later ontwierp Abarth specifieke uitlaatsystemen voor bepaalde automodellen en al snel kwamen er opdrachten van diverse autofabrikanten, waaronder Alfa Romeo, Ferrari en Maserati.  De hype uit Italië leidde tot een wereldwijde reputatie. Abarth werd geassocïeerd met “winnen” want intussen won het Abarth-team race na race. Het aanbod werd uitgebreid, evenals het netwerk van distributeurs en al snel verkocht Abarth complete kits met carburateurs, in- en uitlaatspruitstukken en uitlaatsystemen.

1951: De eerste Abarth

De opleving van de na-oorlogse economie bezorgde de Italiaanse auto-industrie nieuwe kansen.

Fiat onthulde zijn eerste na-oorlogse model: de 1400, Lancia kwam met de Aurelia, een revolutionaire V6 sedan en Alfa Romeo debuteerde met zijn eerste productiemodel: de 1900.
Op de Internationale autotentoonstelling van Turijn lanceerde Abarth de definitieve versie van de 204A, waarmee het merk met de schorpioen zijn entree maakte op de automarkt.

Hoewel het raceteam een absolute springplank was geweest voor de naamsbekendheid en het imago van Abarth, werd in 1951 duidelijk dat de winst van Abarth niet toereikend was om de race activiteiten nog langer te continueren. Abarth concentreerde zich op de meest winstgevende producten en de presentatie van een nieuwe coupé, afgeleid van de 204A en bedoeld voor vermogende sportieve klanten. De auto maakte zijn debuut op 5 april 1951 onder de naam 205A. De 205A - Abarth’s eerste productieauto – werd erg populair en overtrof alle concurrenten door 5 designprijzen in de wacht te slepen. Ook de verkoop van einddempers steeg door het succes van de 205A explosief en het aantal medewerkers steeg van 41 naar 44 mensen.

1952: Revolutionaire ontwerpen

In 1952 ontwierp Abarth een chassis voor de Fiat 1400.

Na maanden werken slaagde hij erin een metalen frame te bouwen dat de krachten van een 1500cc motor kon weerstaan en hij vroeg Bertone om een carrosserie te bouwen. Bertone zag de uitdaging en wees het werk toe aan zijn meest vooruitstrevende ontwerper, Franco Scaglione, die in recordtijd een meesterwerk van creativiteit neerzette.

De 2 zits coupé maakte indruk door zijn lage, gestroomlijnde vorm, de revolutionaire voorkant met de centrale koplamp, verlengde wielkuipen en zijn compacte, lichte dak dat eindigde in een enorme panoramische voorruit. Het model zou grote invloed hebben op de latere designs van de Amerikaanse automarkt.

1953: Groei door samenwerking met de gevestigde namen

Carlo zag verdere mogelijkheden toen het grote Fiat de 1100-103 lanceerde.

Hij onderkende direct dat deze Fiat de potentie had een mijlpaal te worden voor de Italiaanse auto-industrie. Een scherpe blik blijkt nu, want de Fiat 1100-103 bleef in diverse varianten in productie tot 1969. In totaal werden er ruim 2,5 miljoen exemplaren van gebouwd. Abarth ging meteen aan de slag met de Fiat en verbeterede de motor, waardoor een topsnelheid van 170 km/h bereikt werd.

De carrosserie besteedde hij uit aan Ghia, een andere beroemde naam uit de Turijnse autodesigners van die tijd. Het resultaat was een elegante, agressieve verschijning. Het was de eerste Fiat-Abarth. Het model zou nog jaren populair blijven onder de sportieve automobilisten die zich wilden onderscheiden met een stijl en prestaties.

Hoewel Abarth erg succesvol was, had hij de racewereld wat verwaarloosd. Maar in het voorjaar van 1953 creëerde hij een ultra lichte carrosserie van verwisselbare panelen voor een Ferrari Barchetta op een 166MM chassis met een krachtige 2 liter motor. Met dit model won het Guastalla racing team direct het Italiaanse kampioenschap voor die klasse.

Intussen was het personeelsbestand uitgegroeid 71 mensen en werden er meer dan 45.000 uitlaatdempers geproduceerd. Een solide basis om de investeringen in ontwikkeling en race activiteiten te financieren. Begin 1954 legde Abarth zich toe op de verbetering van de onderdelen van de Alfa 1990 Super. Het resulteerde in een 135 Pk sterke versie, die zonder moeite meer dan 200 km/h haalde. In hetzelfde jaar begon Abarth & C. zijn samenwerking met Lancia. Hij voerde talloze verbeteringen door aan de Aurelia B20. Door aanpassingen aan de motor, versnellingsbak en het onderstel werd de Aurelia GT een uitzonderlijk sterke deelnemer in weg- en rally races.

1954: Een nieuwe fabriek en de jacht op succes

In 1954 nam Abarth een nieuwe fabriek in gebruik. In totaal bood de fabriek werk aan 90 mensen, op een oppervlak van bijna 4.000 m2.

Samen met design talent Boano ontwierp Abarth de 207A. Met een motorinhoud van 1100 cc en een gewicht van slechts 554 Kg. zette de 207A verbluffende prestaties neer. Abarth verbaasde dan ook vriend en vijand door de presentatie op de Turijnse motorshow. Maar liefst drie modellen, allen gebaseerd op dezelfde 1100 werden onthuld: Het 207A racemodel, de 208A tweezits spider en de 209A, een compacte sedan.

De twee straatversies beschikte over een unieke noviteit. Voor het eerst in de geschiedenis werd het systeem van de inklapbare koplampen geïntroduceerd.

1955: De compacte Abarth's met grootse prestaties

1955 bracht weer een nieuwe mijlpaal voor Abarth. De nieuwe Fiat 600 werd onder handen genomen en omgetoverd in een compacte, betaalbare sportwagen: De 750 GT.

Het model werd al snel een soort statussymbool voor de elite en succes en records stroomde binnen. In juni 1956 werd een 24-uurs endurance test gehouden op Monza. Met een toen ongelooflijk gemiddelde van 156 km/h werden 3.743 kilometers afgelegd. Abarth wilde echter meer en nodigde de pers uit voor een drie-daagse test, weer op Monza. De 750 brak maar liefst 5 records: de 5000 Km, 5000 miles, 10.000 Km, 48 en 72 uur.

Het vestigde Abarth’s naam definitief als producent van kleine raceauto’s met grootse prestaties. De - voorlopige - piek van het succes was deelname aan de Mille Miglia op 11 en 12 mei 1957. In de Gran Turismo klasse haalden 16 van de 20 Abarth’s de eindstreep in Brescia, inclusief de winnaar van de klasse, Alfonso Thiele. Nieuws dat ook in Amerika doordrong tot Delano Rooseveld Jr, de zoon van de president. Hij haastte zich naar Italië en tekende een contract voor de exclusieve verkooprechten voor de Verenigde Staten.

1957: De gouden jaren

In 1957 debuteerde de Fiat 500. Een model dat autorijden bereikbaar maakte voor de massa.

De uitgangspunten van de Fiat waren perfect voor Abarth: Een simpele constructie, super compact design en lage productiekosten. De eerste 2 varianten die Abarth maakte waren voorzien van een carrosserie van Zagato en Pininfarina, gevolgd door de kwalitatief veel betere Fiat Abarth 500 in 1958. Deze variant had een standaard carrosserie, maar was getuned op Abarth’s karakteristieke wijze.

Het resultaat was wederom fantastisch, wat werd bevestigd door talloze records over de hele wereld. Opeens stond de 500 in een ander voetlicht. De 500 was het ‘levende’ bewijs dat een populaire, betaalbare auto absolute topprestaties kon leveren. De ‘opnieuw uitgevonden’ Fiats van Abarth boekte zoveel successen dat Fiat besloot om de banden met Abarth te verstevigen. Abarth kwam overeen dat Fiat – naast ondersteuning – ook prijzengeld aan Abarth zou betalen voor elke overwinning die zou worden geboekt door een Fiat-Abarth. Dat alleen de eerste plaats werd beloond, was voor Abarth geen probleem.

1958: Het nieuwe hoofdkantoor in Turijn

In 1958 verhuisde Abarth naar het nieuwe hoofdkantoor aan de Corso Marche 38 in Turijn.

Hier zouden legendes geboren worden.
Gevoed door het contract met Fiat veegden de Abarth's de vloer aan met elke tegenstander in elke race waaraan ze deelnamen. Van de Sestriere Rally tot de Belmonte Cup, van de 12 uur van Sebring (waar het Rooseveld team haar debuut maakte) tot de 100 miles van Daytona, Abarth regeerde overal. 

Intussen stond de ontwikkeling van nieuwe Abarth’s niet stil. De Riviera Roadster, de Allemano Abarth 2200 coupes en roadsters werden in 1960 onthuld en Abarth werd synoniem voor kracht, upgrading en winnaarmentaliteit. De jaren zestig braken aan met een ongebruikelijk project: de eerste 1 liter motor met dubbele nokkenas en een vermogen van 108 Pk. Op 1 oktober 1960 verbrak deze Abarth motor maar liefst 12 wereldrecords tijdens de testen op Monza.

1961: Winnen met de 850

Met de lancering van de Abarth 850 kwam het hoogtepunt voor Abarth.

De nieuwe Abarth scoorde zijn eerste succes tijdens de 24 uur van Le Mans in juni 1961. In hetzelfde jaar won Abarth vele andere races waaronder de 500 Km. op de Nürburgring waar het de eerste 3 plaatsen bezette in de Turismo klasse en de eerste twee in de Gran Turismo klasse. Over heel 1961 boekte de Abarth’s maar liefst 122 raceoverwinningen.
 

In de jaren daarna volgden de vele overwinningen elkaar in rap tempo op, wat leidde tot een verdere verhoging van de productie van ‘Abarth-enhanced’ modellen en de samenwerking met andere prestigieuze autofabrikanten, waaronder Simca waarvoor Abarth de Abarth Simca 1300 GT creëerde. Intussen stapelden de race-overwinningen zich op. Op 23 maart 1962 werd in Sebring een prestatie van formaat geleverd door als 1e, 2e, 4e en 5e te eindigen in de 3 uurs race en ook de 12 uurs race werd glansrijk gewonnen.

1964: Records verbreken

In 1964 behaalde de Schorpioen 741 overwinningen in de autosport.

Ze waren verdeeld in 538 zeges door de Fiat Abarth 1000 die heerstte over de Tuning klassen, en 177 door de Abarth Simca 1300, de vaste leider van de Grand Touring klasse. In die tijd was Abarth een Legende over de hele wereld.  Ondanks de steeds sterker wordende corcurrentie van grote fabrieksnamen als Alfa Romeo, Morris Cooper en BMW wist Abarth in 1965 bijna 900 overwinningen te boeken. 

De waslijst aan overwinningen was mede te danken aan het grote aantal Abarth inschrijvingen. De relatief goedkope Abarths maakte het voor veel particuliere rijders mogelijk om te racen. Omdat deze grote doelgroep klaagde over de oneerlijke positie ten opzichte van de fabrieksteams had Abarth besloten dat alle fabrieksaanpassingen een op een werden overgenomen op de Abarth productiemodellen. Hierdoor was de prijs van de 850 TC Corsa in 6 maanden tijd bijna verdubbeld, waardoor het aantal Abarth coureurs toch langzaam werd uitgedund.

1965: Carlo Abarth terug op het circuit

Op 20 oktober 1965, kwam Carlo Abarth op 57 jarige leeftijd naar het circuit van Monza.

Hij had het plan opgevat om om hoogstpersoonlijk het acceleratierecord op de kwartmijl en 500 meter te verbreken. Hij had 30 kilo moeten afvallen om in de single seat G klasse auto te passen. Hij slaagde in zijn missie en brak bovendien de volgende een vergelijkbaar record in de E- klasse.

Tot ver in de jaren 60 boekte de Abarth’s vele overwinningen.

Met modellen als de 1300 OT, Fiat 1000 SP, Fiat 2000 Sport Spider en coureurs als Ab Goedemans, Johannes Ortner, Toine Hezemans, Jonathan Williams en Arturo Merzario gingen de sixties de boeken in als de gloriejaren van Abarth. Het resulteerde in 5 wereldkampioenschappen voor constructeurs en meer dan 5000 overwinningen.

In de jaren 70 werd Abarth gedwongen de productie in te krimpen. De strengere veiligheidsvoorschriften (gewicht was altijd een van de troeven van Abarth) en emissie eisen, speelden Abarth parten, vooral op de zo belangrijke Amerikaanse markt. Maar tot ver in de jaren 70 bleef het merk Abarth domineren, maar ditmaal was de rallysport het toneel.

1971: Overname door Fiat

In augustus 1971 werd Abarth echter ingelijfd door Fiat.

De Turijnse autofabrikant had plannen om betaalbare merken competities op te zetten, waarin enthousiaste sportauto klanten en jonge talenten zich konden meten. De merkentrophy’s zijn tot op de dag van vandaag een succes en hebben duizenden courreurs en miljoenen fans naar de circuits en rally’s getrokken.

In het begin was het de Autobianchi Abarth A112 die de competities domineerde. Hij zou tot in 1986 in productie blijven. Ook de Fiat 124 Abarth Rally was legendarisch, met een Europese kampioenstitel en de tweede plaats in het wereldkampioenschap van 1973, 1974 en 1975.

1976: Abarth begeeft zich in de rallysport

In 1976 was het de beurt aan de Fiat 131 Rally. Meteen won het zijn eerste rally, die van Elba en de 1000 meren Rally in Finland. De 131 Rally zou pas in 1980 afscheid nemen met een zege in de rally van Portugal. Met 3 wereldtiltels voor constructeurs, een voor rijders, een Europees kampioenschap en het kampioenschap van Italië op zak zou dit de laatste zege zijn die Carlo Abarth zou meemaken.

1979: De dood van een legende

Carlo Abarth, de geboren winnaar, die zich altijd met alles en iedereen wilde meten, moest opgeven op 23 oktober 1979, toen hij door een ziekte werd geveld. Hij overleed onder het sterrenbeeld van de schorpioen, hetzelfde als waaronder hij ter wereld kwam. De productie van Abarth’s ging door, met belangrijke modellen als de Fiat Ritmo 125 TC, maar de dood van de oprichter markeerde het einde van een tijdperk.

2005: De wedergeboorte van de Schorpioen

Tot 2005 gebruikte Fiat de naam Abarth tot 2005 eigenlijk alleen nog maar om sportieve varianten van bestaande Fiat modellen op de markt te brengen. Hoewel dit sportieve Fiat’s waren, was van echte Abarth’s geen sprake meer. In het begin van deze eeuw verkeerde Fiat financieel in zwaar weer. Door de succesvolle Fiat Panda en Grande Punto werd Fiat gelukkig weer winstgevend, en ontstond er ruimte voor nieuwe initiatieven.

Fiat realiseerde dat het met de naam Abarth een legendarisch merk in handen hadden, dat nog steeds evenveel bestaansrecht had als in de gloriejaren van Carlo Abarth.

‘Het met zorg in ere herstellen van een wereld van emoties, overwinningen en stijl, symbolen die de Schorpioen tot een legende maakten.’

Dat was het concept achter de herlancering van het merk Abarth door Fiat.
De weg naar succes moest dezelfde zijn als Abarth in het verleden al had genomen: Beginnen met races, dan via prototypes en tuningkits naar echte “fashion items” voor een breder publiek.

Een heel nieuwe wereld werd gecreëerd rondom het merk Abarth, verbonden met alles wat het merk in de afgelopen decennia zo succesvol maakte: Innovatie in design, het gebruik van state-of-the-art materialen en oog voor detail. Alles gegrond op een echte passie voor de autosport, en respect voor al die mensen die Abarth in het verleden groot gemaakt hebben met hun vastberadenheid, de wil om obstakels te overwinnen en ambitieuze doelstellingen te bereiken.

De ‘spirit’ van Abarth was klaar om opnieuw geboren te worden in het nieuwe Abarth & C. Een compleet nieuw bedrijf, gevestigd in Chivasso, met als doelstelling om het succes van het legendarische merk tot leven te brengen in de twintigste eeuw, in een wereld die compleet is veranderd sinds de geweldige jaren van Carlo Abarth. Het nieuwe Abarth & C. opereert op verschillende gebieden: van racing tot commerciële activiteiten zoals de productie van tuningkits en merchandising activiteiten.

2006: De eerste nieuwe Abarth

Op de Bologna Motor Show werd de Abarth voor het eerst gepresenteerd. De winter werd gebruikt om de typegoedkeuring voor de rallycompetitie te verkrijgen. Die kwam dus precies op tijd in maart 2006. De engineers hadden – ook volgens traditie – weinig tijd om hem te ontwerpen. De eerste Grande Punto rolde in de zomer van 2005 de werkplaats in Chivasso uit.

De Grande Punto voor de Super 2000 categorie had vierwielaandrijving, een sequentiële zesversnellingsbak en een 2000 cc ongeblazen motor. Na uitvoerige tests en modificaties was het begin augustus tijd voor de eerste tests op openbaar asfalt. In oktober volgden de eerste tests op de onverharde wegen van Gallura op Sardinië.

De S2000: Meteen een winnaar

Geheel volgens de traditie van Abarth won de Grande Punto meteen zijn eerste rally, die van Ciocco, op 16 maart 2006.

In de Adriatische Rally verscheen de Punto voor de tweede keer aan de start. Andreucci won de meeste speciale proeven, maar moest opgeven met transmissieproblemen. Teamgenoot Navarra werd tweede. In de 1000 mijlen Rally die daarop volgde werd Andreucci eerste en maakte Giandomenico Basso en Mitia Dotta hun debuut.

 Andreucci werd wederom winnaar in een andere klassieker de Targa Florio. Basso boekte zijn overwinningen in de Rally van Turkije en meteen daarna in Bulgarije. Andreucci werd vervolgens tweede in de Rally van San Marino en derde in de San Martino Di Castrozza Rally. Basso won de Rally van Ieper in Belgie. De Europese titel werd zeker gesteld door Basso tijdens de Rally van Portugal, precies 1 jaar na de eerste wegtests. In Sanremo bezorgde Basso Abarth de tweede IRC zege. De derde zege kwam in oktober 2006, op de modderige piste van de Costa Smeralda Rally waar Andreucci de Italiaanse titel veroverde.

2008: Abarth terug in Nederland

Op de 77ste Autosalon van Genève werd de Abarth Grande Punto gepresenteerd, de eerste ‘straat-Abarth’ sinds Fiat het merk overnam.

De uiterst succesvolle Abarth 500 werd op 18 juli 2008 in ons land geïntroduceerd, tijdens de opening van de eerste Abarth dealer van Nederland: Nieuwkoop Abarth Experience Center in Den Bosch.